Amaç
Bu çalışmanın amacı, TUR-P sendromuna yönelik hemşirelik risk değerlendirme envanteri geliştirmek ve bu envanterin geçerlilik ve güvenilirliğini test etmektir. Bu araç sayesinde hemşireler, TUR-P ameliyatı öncesinde ve sonrasında hastaların risk durumunu öngörüp yönetebilecek hale gelmektedir.
Yöntem
Bu metodolojik araştırma, Aralık 2019 – Eylül 2021 tarihleri arasında Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Hastanesi Üroloji Ameliyathanesinde TUR-P ameliyatı geçiren 154 hasta ile gerçekleştirilmiştir. Çalışma üç aşamada yürütülmüştür: Envanter Geliştirme – Uzman görüşleri alınarak madde havuzu oluşturuldu. Geçerlilik ve Güvenilirlik Analizi – İçerik geçerliliği Lawshe tekniği ile, uzmanlar arası uyum ise Fleiss kappa ile değerlendirildi. Yapı geçerliliği için ayırıcı analiz kullanıldı. Çeviri – Türkçe envanter İngilizce’ye çevrildi.
Bulgular
İçerik Geçerliliği Oranı (CVI): 0.81 bulundu. Yapı Geçerliliği: Wilk’s lambda değeri 0.77 (χ² = 36.68, sd = 13, p = .001). Güvenilirlik Analizi: Fleiss kappa değeri k = 0.812 (yüksek uyum). Risk/risksiz sınıflaması için kappa değeri k = 0.724 (iyi düzeyde uyum). Geliştirilen 14 maddelik envanter (7 nöroloji, 7 dolaşım) hastaların risk durumunu ayırt etmede etkili bulundu.
Sonuçlar
Bu araştırma sonucunda geliştirilen TUR-P Sendromu Hemşirelik Risk Değerlendirme Envanteri geçerli, güvenilir ve objektif bir ölçüm aracıdır. Hemşireler bu envanteri kullanarak TUR-P ameliyatı öncesi, sırası ve sonrasında hastaların risk durumunu belirleyebilir, gerekli önlemleri alarak komplikasyonların önüne geçebilir.
Makalenin Klinik Uygulamadaki Yeri:
Geliştirilen TUR-P Sendromu Hemşirelik Risk Değerlendirme Envanteri, hemşirelerin ameliyat öncesi ve sonrası risk değerlendirmesini sistematik ve objektif şekilde yapmalarını sağlar. 14 maddelik yapı sayesinde hemşireler, özellikle dolaşım ve nörolojik bulguları erken dönemde fark ederek komplikasyonları önleyici girişimler planlayabilir. Bu envanter, klinik uygulamada: TUR-P ameliyatı geçiren hastaların bireyselleştirilmiş bakım planlarını destekler. Riskli hastaların erken dönemde tanımlanmasına olanak tanır. Hasta güvenliğini artırır, komplikasyon riskini azaltır ve bakım kalitesini yükseltir. Hemşirelik bakımında kanıta dayalı bir araç sunar. Ayrıca, hemşireler arasında ortak bir dil oluşturarak klinikte standartlaşmayı destekler.
